( گزارش پایداری در زمینه تربیت اوان کودکی در مرحله پیش‌دبستانی )

 

                   گزارش پایداری» (Sustainability Report)

          در زمینه تربیت اوان کودکی (ECE) در مرحله پیش‌دبستانی

برای نگارش یک «مقاله گزارش پایداری» (Sustainability Report) در زمینه تربیت اوان کودکی (ECE) در مرحله پیش‌دبستانی، باید نگاهی جامع داشت.

پایداری : پایداری در اینجا تنها به معنای محیط‌زیست نیست، بلکه به معنای

«ایجاد سیستمی است که رشد کودک را در بلندمدت تضمین کند».

یک ساختار جامع و محتوایی:

گزارش پایداری در آموزش پیش‌دبستانی:  (پی‌ریزی آینده‌ای تاب‌آور)

مقدمه

مرحله پیش‌دبستانی (۳ تا ۶ سالگی)، حساس‌ترین پنجره زمانی در رشد مغز انسان است. پایداری در تربیت اوان کودکی به معنای ارائه آموزش‌هایی است که نه تنها نیازهای آنی کودک را برطرف کند، بلکه مهارت‌های بنیادین (Cognitive & Socio-emotional) را به‌گونه‌ای implanted کند که کودک در مراحل بعدی تحصیلی و اجتماعی، تزلزل نکند.

۱. ابعاد پایداری در تربیت پیش‌دبستانی

برای اینکه یک برنامه آموزشی «پایدار» باشد، باید سه محور اصلی را پوشش دهد:

الف) پایداری محیطی (Environmental Sustainability)

آموزش کودک در محیطی که با طبیعت پیوند دارد، باعث توسعه تفکر سیستمی می‌شود.

– یادگیری مبتنی بر طبیعت: جایگزینی محیط‌های بسته با محیط‌های باز و سبز.

– مدیریت منابع: آموزش تفکیک ……..گی و مصرف بهینه آب به کودکان از طریق بازی و تجربه.

– کاهش ردپای کربنی: استفاده از اسباب‌بازی‌های بازیافتی و مواد طبیعی (چوب، سنگ، گل) به جای پلاستیک‌های یک‌بار مصرف.

ب) پایداری اجتماعی و عاطفی (Socio-Emotional Sustainability)

هدف این بخش، ساختن کودکی است که «تاب‌آوری» (Resilience) داشته باشد.

– هوش هیجانی: آموزش شناسایی و مدیریت احساسات برای جلوگیری از فروپاشی‌های روانی در سال‌های تحصیلی آینده.

تعاملات متقابل: تمرکز بر مهارت‌های همکاری به جای رقابت شدید.

– پایداری عدالت آموزشی: اطمینان از اینکه کودکان با پیش‌زمینه‌های مختلف اجتماعی، دسترسی برابر به کیفیت آموزش دارند.

ج) پایداری آموزشی و شناختی (Educational Sustainability)

پرهیز از «آموزش‌های عجولانه» (Accelerated Learning) که منجر به فرسودگی زودرس کودک می‌شود.

– یادگیری از طریق بازی (Play-based Learning): بازی، طبیعی‌ترین روش یادگیری پایدار است. فشار برای خواندن و نوشتن زودهنگام، منجر به کاهش کنجکاوی در آینده می‌شود.

– توسعه تفکر انتقادی: به جای پاسخ‌های آماده، تشویق کودک به پرسیدن «چرا؟».

۲. تحلیل وضعیت فعلی و چالش‌های پایداری

در بسیاری از مراکز پیش‌دبستانی، تضادهایی وجود دارد که پایداری را مختل می‌کند:

  1. کمال‌گرایی تحصیلی: فشار والدین برای دیدن نتایجی مانند «روان خواندن» در سن ۴ سالگی، باعث می‌شود استانداردهای رشد عاطفی نادیده گرفته شود.
  2. ساختارهای سخت: کلاس‌های مربعی و صندلی‌های ثابت، خلاقیت و حرکت (که پایه پایداری جسمانی است) را محدود می‌کنند.

۳. استراتژی‌های پیشنهادی برای ارتقای پایداری (راهکارهای عملی )

۱. مدل «کودک به عنوان پژوهشگر»

به جای اینکه معلم منبع دانش باشد، محیط را به گونه‌ای طراحی کنیم که کودک با کنجکاوی، خودش یاد بگیرد. این روش، «عضله یادگیری» او را برای تمام عمر تقویت می‌کند.

۲. مشارکت پایدار با خانواده‌ها

پایداری در پیش‌دبستانی بدون حمایت خانه غیرممکن است. ایجاد کارگاه‌های آموزشی برای والدین تا متوجه شوند که «بازی کردن» در این سن، در واقع «کارِ» کودک است.

۳. ارزیابی‌های کیفی به جای کمی

جایگزینی نمرات و برچسب‌ها با «پورتفولیو» (نمونه کارهای کودک). ردیابی پیشرفت کودک بر اساس رشد مهارت‌ها، نه مقایسه با دیگران.

نتیجه‌گیری

پایداری در تربیت پیش‌دبستانی، به معنای کاشتن بذرهایی است که در طوفان‌های آینده نشکنند. اگر ما در این مرحله بر روی «کنجکاوی»، «تاب‌آوری» و «پیوند با طبیعت» سرمایه‌گذاری کنیم، خروجی ما دانش‌آموزانی خواهند بود که نه تنها در مدرسه موفق هستند، بلکه انسان‌هایی متعادل و مسئولیت‌پذیر در جامعه خواهند شد.

«تربیت پایدار، یعنی فراهم کردن بستری که در آن کودک بتواند با تمام توانِ انسانی خود، رشد کند؛ بدون آنکه عجله‌ای برای رسیدن به مقصدی تحمیلی داشته باشد.»

نکات تکمیلی برای تبدیل این متن به گزارش رسمی:

اگر قصد دارید این متن را به صورت یک گزارش سازمانی ارائه دهید، موارد زیر را به آن اضافه کنید:

  1. بخش شاخص‌ها (KPIs): مثلاً درصد استفاده از مواد بازیافتی در کلاس یا تعداد ساعات آموزش در فضای باز.
  2. بخش تحلیل SWOT: نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهدیدهای مرکز آموزشی خود را بنویسید.
  3. جدول زمانی: برنامه‌ای برای اجرای تدریجی تغییرات (مثلاً تبدیل کلاس به محیط طبیعت‌محور طی یک سال).
  • ️چگونه می‌توانیم یک چک‌لیست برای ارزیابی پایداری در محیط‌های پیش‌دبستانی طراحی کنیم؟
  • ️بهترین روش‌های متقاعد کردن والدین برای پذیرش یادگیری مبتنی بر بازی (به جای آموزش خشک) چیست؟
  • ️چه فعالیت‌های عملی و ساده‌ای برای آموزش مفهوم پایداری محیط‌زیستی به کودکان ۳ تا ۶ سال پیشنهاد می‌شود؟

این سه موضوع، در واقع عملیاتی کردن آن گزارش پایداری است که پیش‌تر بررسی کردیم. برای اینکه مفاهیم تئوریک به واقعیت تبدیل شوند، به ابزارهای سنجش (چک‌لیست)، مدیریت ذینفعان (والدین) و متدهای اجرایی (فعالیت‌ها) نیاز داریم

در ادامه، هر بخش را به صورت کاربردی باز می‌کنیم

۱. طراحی چک‌لیست ارزیابی پایداری (Sustainability Audit)

این چک‌لیست به مدیران و مربیان کمک می‌کند تا بفهمند مرکز آن‌ها در چه جایگاهی قرار دارد. پیشنهاد می‌کنم ارزیابی را در سه سطح «فیزیکی»، «پداگوژی (آموزشی)» و «روانی-اجتماعی» تقسیم کنید.

نمونه چک‌لیست ارزیابی (با سیستم امتیازدهی ۱ تا ۵):

| محور ارزیابی | شاخص بررسی | امتیاز (۱-۵) | ملاحظات |

| :— | :— | :— | :— |

| پایداری محیطی | دسترسی روزانه به فضای سبز یا طبیعت باز وجود دارد؟ | | |

| | آیا از مواد بازیافتی و طبیعی در ساخت اسباب‌بازی‌ها استفاده می‌شود؟ | | |

| | آیا سیستم مدیریت پسماند (تفکیک زباله) توسط کودکان اجرا می‌شود؟ | | |

| پایداری آموزشی | آیا یادگیری بر پایه کنجکاوی کودک است یا برنامه خشک معلم؟ | | |

| | آیا فرصت کافی برای «بازی آزاد» (بدون دخالت بزرگسال) وجود دارد؟ | | |

| | آیا مهارت‌های تفکر انتقادی (پرسیدن چرا) تشویق می‌شوند؟ | | |

| پایداری روانی | آیا محیط کلاس به گونه‌ای است که کودک احساس امنیت و پذیرش می‌کند؟ | | |

| | آیا روش‌های مدیریت هیجانات (به جای تنبیه) آموزش داده می‌شود؟ | | |

| | آیا هر کودک با توجه به سرعت رشد شخصی‌اش ارزیابی می‌شود؟ | | |

نحوه تحلیل: مجموع امتیازات را محاسبه کنید. اگر در هر بخش امتیاز پایین بود، آن بخش به عنوان «اولویت تغییر» در برنامه سالانه قرار می‌گیرد.

۲. متقاعد کردن والدین برای پذیرش «یادگیری مبتنی بر بازی»

والدین معمولاً از ترس اینکه فرزندشان از بقیه عقب بیفتد، فشار می‌آورند تا کودک زودتر بخواند و بنویسد. برای تغییر این دیدگاه، باید از «زبان نتایج» و «شواهد علمی» استفاده کنید.

– تغییر روایت (Reframing):

به جای اینکه بگویید «ما بازی می‌کنیم»، بگویید: «ما در حال ساختن زیرساخت‌های عصبی برای یادگیری پیچیده هستیم». توضیح دهید که بازی در این سن، در واقع «کارِ» کودک است و از طریق آن، مهارت‌های اجرایی (Executive Functions) مانند تمرکز، حافظه کاری و انعطاف‌پذیری ذهنی شکل می‌گیرد.

– نمایش «پشت صحنه» (The Documentation):

به جای دادن برگه تمرین، برای والدین عکس و فیلم بفرستید و زیر آن توضیح دهید که در این بازی، چه مهارتی در حال شکل‌گیری است.

مثال: عکسی از کودکی که با بلوک‌ها برج می‌سازد $\rightarrow$ «در این لحظه، فرزند شما در حال یادگیری مفاهیم مهندسی، تعادل و حل مسئله است».

– برگزاری «روز بازی با والدین»:

والدین را دعوت کنید تا خودشان در بازی‌های آموزشی شرکت کنند. وقتی والدین لذت و کشف را تجربه کنند، مقاومتشان در برابر یادگیری بازی‌محور می‌شکند.

– ارائه مقایسه‌ی بلندمدت:

به آن‌ها توضیح دهید که فشار برای آموزش خشک در ۴ سالگی، ممکن است منجر به «بیزاری از مدرسه» در ۷ سالگی شود. پایداری یعنی حفظ اشتیاق به یادگیری برای تمام عمر.

۳. فعالیت‌های عملی برای آموزش پایداری محیط‌زیستی (۳ تا ۶ سال)

در این سن، مفاهیم انتزاعی مثل «گرمایش جهانی» را نمی‌فهمند. آموزش باید «حسی»، «لمسی» و «تجربه‌محور» باشد.

– ایستگاه «بستنی‌سازی از ضایعات» (Upcycling Art):

یک جعبه بزرگ از مقوا‌ها، دستمال‌ها و بطری‌های خالی ایجاد کنید. از کودکان بخواهید با این‌ها «شهر آینده» یا «حیوانات عجیب» بسازند.

       درس: «هر چیزی می‌تواند دوباره مفید شود».

– باغچه کوچک در کلاس (Seedling Journey):

هر کودک یک دانه در یک لیوان خاک بکارد و هر روز آن را آب دهد.

       درس: «رشد زمان می‌برد و نیاز به مراقبت دارد» (آموزش صبر و مسئولیت‌پذیری).

– بازی «کارآگاه زباله» (Waste Detective):

در محیط مدرسه یا خانه، با یک ذره‌بین به دنبال زباله‌هایی بگردید که نباید آنجا باشند (مثل پلاستیک‌ها). آن‌ها را جمع کرده و در سطل‌های رنگی (تفکیک) بیندازید.

درس: «ما نگهبانان طبیعت هستیم».

– داستان‌های «حیوانات displaced»:

با استفاده از عروسک‌ها، داستان‌هایی بگویید که در آن حیوانات به دنبال خانه می‌گردند چون جنگلشان از بین رفته.

درس: «همدلی با موجودات دیگر و اهمیت حفظ محیط زیست».

جمع‌بندی اجرایی:

$\text{چک‌لیست (سنجش)} \rightarrow \text{جذب والدین (حمایت)} \rightarrow \text{فعالیت‌های حسی (اجرا)} = \text{یک سیستم پیش‌دبستانی پایدار}$

  • ️چگونه می‌توانیم «پورتفولیو» (نمونه کارهای کودک) را به گونه‌ای طراحی کنیم که والدین متقاعد شوند رشد کودک را با نمره نسنجند؟
  • ️در مواجهه با والدینی که به شدت روی آموزش‌های خشک اصرار دارند، چه جملات کلیدی و روان‌شناختی برای مدیریت گفتگو پیشنهاد می‌شود؟
  • ️چه معیارهایی برای سنجش موفقیت «یادگیری مبتنی بر بازی» وجود دارد که بتوان آن‌ها را به صورت گزارش به مدیریت یا والدین ارائه داد؟

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های مربیان در یادگیری مبتنی بر بازی (Play-based Learning)، تبدیل «شادی و بازی» به «داده‌های قابل ارزیابی» است. چون بازی در ظاهر «غیرساختاریافته» است، والدین یا مدیران ممکن است تصور کنند «اتفاق خاصی نمی‌افتد».

برای اینکه موفقیت این روش را به صورت گزارش ارائه دهید، باید «رفتار کودک در بازی» را به «مهارت‌های بنیادین» ترجمه کنید. در اینجا معیارهایی را معرفی می‌کنم که می‌توانید در گزارش‌های خود به کار ببرید:

۱. معیارهای شناختی (Cognitive Metrics)

به جای گزارش دادنِ «کودک با بلوک‌ها بازی کرد»، از این شاخص‌ها استفاده کنید:

– حل مسئله (Problem Solving): آیا کودک وقتی برجش ریخت، روش جدیدی را برای ساختن آن امتحان کرد؟ (Symptom $\rightarrow$ Skill).

– تفکر نمادین (Symbolic Thinking): آیا کودک می‌تواند یک تکه چوب را به جای «تلفن» یا «کلید» به کار ببرد؟ (این اولین قدم برای درک مفاهیم انتزاعی و ریاضی در آینده است).

– تمرکز و تداوم (Sustained Attention): کودک چه مدت روی یک فعالیت پیچیده (مثل ساختن یک شهر با لگو) متمرکز ماند؟ (افزایش زمان تمرکز، نشان‌دهنده رشد لوب پیش‌پیشانی مغز است).

– انعطاف‌پذیری ذهنی (Cognitive Flexibility): آیا کودک می‌تواند قواعد بازی را در میانه‌ی راه تغییر دهد و با شرایط جدید سازگار شود

۲. معیارهای اجتماعی-عاطفی (Socio-Emotional Metrics)

این‌ها حیاتی‌ترین بخش‌های گزارش برای والدین هستند، چون مستقیماً با رفتار کودک در خانه مرتبط است:

– مهارت مذاکره (Negotiation Skills): آیا کودک توانست با هم‌بازی‌اش بر سر اینکه «چه کسی نقش دکتر را داشته باشد» توافق کند؟ (این یعنی یادگیری هنر گفتگو و مدیریت تعارض).

– همدلی (Empathy): آیا در جریان بازی، متوجه ناراحتی هم‌بازی‌اش شد و سعی کرد او را آرام کند؟

– خودنظم‌دهی (Self-Regulation): آیا کودک توانست نوبت خود را منتظر بماند یا پس از یک شکست در بازی، احساساتش را مدیریت کند؟

– رهبری و پیروی (Leadership & Followership): آیا کودک می‌تواند گاهی ایده‌های خود را پیش ببرد و گاهی با اشتیاق از ایده‌ی دیگری پیروی کند؟

۳. معیارهای جسمی-حرکتی (Physical Metrics)

پایداری جسمانی در پیش‌دبستانی از طریق بازی سنجیده می‌شود:

– مهارت‌های حرکتی ظریف (Fine Motor Skills): دقت در استفاده از قیچی، خمیربازی یاthreading (رشته کردن مهره‌ها). این‌ها پیش‌نیازهای اصلی «نوشتن» هستند.

– هماهنگی چشم و دست (Hand-Eye Coordination): توانایی در پرتاب توپ، چیدن قطعات کوچک یا رسم خطوط.

نحوه تبدیل این معیارها به «گزارش» (نمونه عملی)

به جای نوشتن یک گزارش توصیفی ساده، از مدل «مشاهده $\rightarrow$ تحلیل $\rightarrow$ نتیجه» استفاده کنید.

گزارش اشتباه (بسیار ساده):

«سارا امروز با دوستانش با گچ روی زمین نقاشی کشید و خیلی خوشحال بود.»

گزارش حرفه‌ای (برای والدین/مدیریت):

مشاهده: سارا در فعالیت نقاشی گروهی، ایده‌ی ساخت یک «نقشه گنج» را مطرح کرد و دوستانش را برای همکاری دعوت کرد.

تحلیل (مهارت): این رفتار نشان‌دهنده رشد در «مهارت‌های رهبری» و «برنامه‌ریزی اجرایی» است. همچنین استفاده از گچ برای رسم خطوط منحنی، نشان‌دهنده پیشرفت در «هماهنگی عصب و عضله» برای آمادگی در نوشتن است.

نتیجه: سارا در حال تبدیل مفاهیم انتزاعی (نقشه) به واقعیت است که پایه تفکر ریاضی و هندسی را تقویت می‌کند.

پیشنهاد نهایی برای ارائه به مدیریت: «داشبورد رشد»

اگر می‌خواهید مدیرتان را متقاعد کنید، به جای گزارش متنی، یک «رادار مهارت‌ها» (Radar Chart) طراحی کنید.

مثلاً ۵ محور رسم کنید: (۱. تمرکز، ۲. همدلی، ۳. حل مسئله، ۴. مهارت‌های ظریف، ۵. خلاقیت).

در ابتدای ترم یک نقطه برای هر کودک بگذارید و در پایان ترم نشان دهید که نقاط چگونه به سمت بیرون (رشد) حرکت کرده‌اند.

 

 

 

برگزاري کلاسهاي جبراني تابستاني از 15 تير

برگزاري کلاسهاي جبراني تابستاني از 15 تير

 

معاون آموزش ابتدايي وزارت آموزش و پرورش با بيان اينکه پيش‌بيني مي‌شود تا پايان تير، تمام ثبت‌نام‌هاي نوآموزان کلاس اول دبستان را قطعي کنيم گفت: يک ميليون و 154 هزار نفر از مواليد کشور شش سال تمام هستند که مهر وارد کلاس اول مي‌شوند که تاکنون 820 هزار پيش ثبت‌نام انجام شده است.رضوان حکيم‌زاده در خصوص شرايط ثبت‌نام پايه اولي‌ها گفت: مبنا براي ثبت‌نام همه دانش‌آموزان است، پيش‌بيني مي‌شود تا تاريخ 10 تير ثبت‌نام کلاس اولي‌ها انجام شود ولي اين اطمينان را به خانواده مي‌دهيم که اگر به هر دليلي موفق نشدند در اين بازه زماني ثبت‌نام کنند، مي‌توانند در تاريخ ديگري که اعلام مي‌شود ثبت‌نام را انجام دهند.وي با بيان اينکه ثبت‌نام به موقع در برنامه‌ريزي‌ها و ساماندهي‌هاي کلاس درس به ما کمک مي‌کند، در خصوص روند ثبت‌نام افزود: همه همکاران تلاش خود را کردند تا شاهد يک سامانه يکپارچه باشيم که کمک بزرگي به خانواده‌ها مي‌کند. اين سامانه به سامانه پشتيباني از طرف ثبت احوال وصل است و به محض وارد کردن کد ملي والدين، مشخصات فرزندان ثبت مي‌شود.حکيم زاده با بيان اينکه سامانه طوري طراحي شده که در پيش ثبت‌نام نيازي به کار خاصي نيست، تنها اطلاعات وارد شده تطبيق داده مي‌شود تا اگر مشکلي وجود دارد ويرايش انجام شود، افزود: مرحله بعدي ثبت‌نام قطعي است که دانش‌آموز به مدرسه مراجعه و مدير مدرسه اصل مدارک را رويت مي‌کند. ثبت‌نام قطعي وقتي است که والدين وارد سامانه شده و مدرسه را انتخاب کنند. مدرسه بايد در محدوده ثبت‌نام دانش‌آموز باشد و سنجش اوليه نيز انجام شده باشد.معاون وزارت آموزش و پرورش با اشاره به اينکه در مرحله اول ثبت‌نام اوليه و همچنين در مرحله بعدي پيامک براي والدين درباره مراحل ثبت‌نام ارسال مي‌شود، گفت: پيش‌بيني مي‌شود تا پايان تير تمام ثبت‌نامها را قطعي کنيم تا بتوانيم کلاس بندي انجام و ابلاغ معلمان و امور تحصيلي را ساماندهي کنيم.حکيم زاده در خصوص برگزاري کلاسهاي جبراني تابستاني ضعف بدليل آموزش‌هاي مجازي هم گفت: برنامه اصلي در معاونت ابتدايي براي تابستان امسال پايگاه‌هاي حامي است. اگر خانواده نگران مهارت‌هاي سواد پايه فرزندشان هستند که بايد تقويت شود، در پايگاه‌ها شرکت کنند که از 15 تيرماه شروع و تا آخر مرداد انجام مي‌شود اما در برخي استان‌ها آغاز شده است.وي با بيان اينکه اجباري براي حضور نيست اما الزام است چون فرصت خوب يادگيري است ادامه داد: مدارس ملزم هستند دانش‌آموزان را شناسايي، به خانواده‌ها اطلاع و پايگاه‌ها را تشکيل دهند.

وقتی مدرسه تبدیل به میدان جنگ می‌شود؛ تراژدی میناب و فریادی برای حقوق کودکان

 

  • وقتی مدرسه تبدیل به میدان جنگ می‌شود؛ تراژدی میناب و فریادی برای حقوق کودکان

در هر جنگی، پیروز و بازنده‌ای وجود دارد؛ اما تلخ‌ترین حقیقت این است که در ترازوی جنگ، کودکان همیشه بازنده هستند. حادثه دردناک موشک‌باران مدرسه میناب و شهادت دختران و پسران دانش‌آموزی که تنها برای یادگیری و ساختن آینده به مدرسه آمده بودند، زخم عمیقی بر پیکر انسانیت است. وقتی بمب‌ها کلاس‌های درس را هدف قرار می‌دهند، تنها ساختمان‌ها ویران نمی‌شوند، بلکه رویاها، خنده‌ها و آینده یک نسل در لحظه‌ای به خاک تبدیل می‌شود.

  • مدرسه؛ پناهگاه یا هدف؟

طبق تمامی کنوانسیون‌های بین‌المللی و حقوق بشر، مدارس باید «مناطق امن» باشند. مدرسه جایی است برای رشد، برای کشف جهان و برای پرورش انسانیت. تبدیل کردن محیط آموزشی به یک هدف نظامی، نه تنها یک جنایت جنگی، بلکه توهینی به وجدان بشری است.

دختران و پسران شهید مدرسه میناب، نماد بی‌گناهانی هستند که در تلاطم سیاست‌ها و جنگ‌های قدرت، قربانی شدند. آن‌ها نه سرباز بودند و نه تصمیم‌گیرنده؛ آن‌ها تنها کودکانی بودند که حق داشتند در آرامش درس بخوانند.

  • حقوق کودکان در زمان جنگ؛ حقی که فراموش شد

دفاع از حقوق کودکان در زمان جنگ، یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه یک الزام قانونی و انسانی است. حقوق کودک در بحران‌های جنگی شامل موارد حیاتی ( حیاتی ترین حقوق ) است که متأسفانه در بسیاری از درگیری‌ها نادیده گرفته می‌شود:

حق امنیت جانی: کودکان باید از هرگونه حمله مستقیم و غیرمستقیم در امان بمانند.

حق دسترسی به آموزش: حتی در سخت‌ترین شرایط جنگی، سزاوار است آموزش  متوقف نشود تا پیوند کودک با آینده قطع نگردد.

حفاظت از سلامت روان: تروما و آسیب‌های روانی ناشی از جنگ، زخم‌هایی هستند که تا سال‌ها با کودک می‌مانند.

  • چرا باید از حقوق کودکان در جنگ دفاع کنیم؟

وقتی ما از حقوق کودکان در زمان جنگ دفاع می‌کنیم، در واقع در حال دفاع از «باقی‌مانده‌های انسانیت» هستیم. اگر در زمان جنگ، خط قرمزهایی برای حمایت از کودکان ترسیم نشود، جهان به جایگاهی تبدیل می‌شود که در آن هیچ‌کس، حتی یک کودک بی‌گناه در یک کلاس درس، در امان نیست.

شهادت دانش‌آموزان مدرسه میناب، یادآور این است که تا زمانی که صلح جهانی برقرار نشود و حقوق کودکان به عنوان یک اصل با اهمیت و غیرقابل مذاکره پذیرفته نشود، هر مدرسه‌ای ممکن است به یک میدان جنگ تبدیل شود.

سخن پایانی

خون دختران و پسران  شهید مدرسه میناب، فریادی است در برابر بی‌رحمی جنگ. آن‌ها اکنون ستاره‌های آسمان شده‌اند، اما یادشان باید بیدارمان کند که دفاع از حقوق کودکان، به‌ویژه در زمان جنگ، وظیفه‌ای است که نمی‌توان از آن چشم پوشید.

باید تا زمانی که آخرین کودک در هر کجای جهان، در آرامش به مدرسه برود و بدون ترس از صدای بمب، کتابش را باز کند، برای عدالت و صلح بجنگیم. زیرا هیچ پیروزی در جنگی که در آن کودکان کشته شوند، معنا ندارد.

 دفتر تولید محتوا – کافل

دوان دوان تا ساحل سلامت ( 2 ) – کنترل وزن

دوان دوان تا ساحل سلامت ( 2 )  – کنترل وزن

برای پیشگیری از وزن نامطلوب شایسته است هر هفته وزن مطلوب خود را اندازه گیری کنیم.

ساده ترین فرمولی که تناسب بین قد و وزن خانم ها و آقایان را به دست می دهد در زیر آمده است. از شاخص های دیگری از جمله شاخص توده بدنی (B.M.L )  نیز می توان بهره گرفت.

وزن مطلوب  خانم ها= ( اندازه قد – 100) – ( اندازه قد – 150 ) تقسیم بر 2 

مثال برای قد  166 سانتی متر:

وزن مطلوب = (100-166 ) – ( 150-166 ) /2

وزن مطلوب = (66) – (8 ) = 58 کیلوگرم

وزن مطلوب آقایان = ( اندازه  قد – 100 ) – ( اندازه قد -150 )/3

مثال برای قد177 سانتی متر 

وزن مطلوب = ( 100-177 ) –  ( 150 – 177 )/3

وزن مطلوب = ( 77 ) – ( 27 ) /3 =( 9 – 77 ) = 68 کیلوگرم

یادمان باشد که هر ماه بیش از چهارکیلو  وزن کم نکنیم.

اقتباس کننده : م.ص. ذاکری

23 اردیبهشت سالروز تصویب حقوق کودکان

حقوق کودک یا فرزند مجموعه‌ای از حقوق بشر ویژه کودکان است که بر پشتیبانی و نگهداری از افراد جوان تمرکز دارد.

کنوانسیون حقوق کودک (CRC) 1989 یک کودک را به عنوان فردی که به سن هجده سال نرسیده‌است تعریف می‌کند.حقوق کودکان شامل حق بر عدم تبعیض، حق حیات، حق بقا، حق رشد، حق بر ثبت نام، برقراری ارتباط با هر دو والدین، هویت انسانی و همچنین نیازهای اساسی برای حفاظت فیزیکی، غذا، آموزش عمومی دولتی،داشتن وسیله ی شخصی (بعد از ۱٠ سالگی مخصوصا کامپیوتر و موبایل) مراقبت‌های بهداشتی و قوانین کیفری مناسب براساس سن و رشد کودک، اعتماد ، حفاظت برابر از حقوق مدنی کودک و آزادی از تبعیض بر اساس نژاد، جنسیت، گرایش جنسی، هویت جنسیتی، منشأ ملی، مذهب، معلولیت، رنگ، قومیت یا سایر ویژگی‌ها. تفسیر حقوق کودکان طیفی از اجازه دادن به ظرفیت کودکان برای داشتن اختیار عمل تا اعمال نظر فیزیکی، روانی و احساسی بدون هیچگونه بدرفتاری با کودکان را دربرمی‌گیرد. هر چند که آنچه که شامل بدرفتاری می‌شود باید در رابطه با آن بحث شود.
از نظر ماده ۱ کنوانسیون حقوق کودک، کودک به کلیه افراد انسانی زیر ۱۸ سال گفته می‌شود مگر آنکه سن کودک طبق قانون داخلی کمتراز آن تعریف شده باشد.
قانون حمایت از اطفال و نوجوانان یکی از لوایح قضایی است که در زمان ریاست سید محمود هاشمی شاهرودی بر قوه قضائیه در جهت حمایت از حقوق کودکان تدوین شد. این لایحه در ۲۲ اردیبهشت سال ۱۳۸۸ برای ارسال به مجلس شورای اسلامی تقدیم دولت شد. لایحهٔ حمایت از کودکان و نوجوانان در ۱۰ مرداد ۱۳۹۰ با حذف ۵ ماده در کمیسیون لوایح دولت دهم به تصویب رسید و ۲۸ آبان همان سال به مجلس ارائه شد تا این‌که در سال ۱۳۹۲ لایحه به کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس ارجاع شد.
سرانجام این قانون در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۹ به تصویب مجلس رسید

قناعت در زمانه‌ی بحران، فقر نیست؛ حرفه‌ای‌گری است.

بسیاری فکر می‌کنند نباید بگذارند حرف از آماده‌سازی مردم برای روزهای سخت بزنیم.

فکر می‌کنند این کارفقط باعث ایجاد ترس و ناامیدی است. انگار مردمی که درخیابان شعار مرگ براسرائیل می‌دهند وصدای انفجار را می‌شنوند، ظرفیت یا توان آگاه شدن از ابعاد اقتصادی و معیشتی جنگ راندارند و دیگر نیازی نیست درمورد مدیریت مصرف، ذخیره‌ی هوشمند یا بهینه‌سازی زندگی روزمره بدانند. این اشتباه بزرگ و مهلکی است.ما تصور می‌کنیم اگربه مردم بگوییم باید جوردیگری مصرف کنید، آن‌ها را ناامید کرده‌ایم. اما ناامیدیِ واقعی آنجا است که بحران ازراه برسد وما هنوز بلد نباشیم چطور با داشته‌هایمان، زمان بخریم.آمادگی برای جنگ، فقط آمادگی برای آوار نیست؛ آمادگی برای مدیریتِ قطره قطره‌ی حیاتی است که در رگ‌های شهر جاری است.ما دچار شرم بی‌جا شده‌ایم ونمی‌دانیم شرم واقعی کجا است. شرم واقعی آنجا است که وقتی تاریخ را ورق می‌زنند، بگویند ملتی بودند که زیر بارانِ موشک ایستادند، اماچون نحوه‌ی دوام آوردن با داشته‌هارا تمرین نکرده بودند، ازدرون فرسوده شدند.به بیان دیگر ما یادگرفته‌ایم که دربرابر صدای انفجار، شجاع باشیم؛ اما یادنگرفته‌ایم که در برابرکمبود، هوشمندانه رفتار کنیم. این یک لکنتِ خطرناک درفرهنگ امروز ماست: اینکه خجالت می‌کشیم از اندازه نگه داشتن حرف بزنیم، چون می‌ترسیم به فقر یا ناداری تعبیر شود.واقعیت این است که حمایت ازکشور و مقاومت دربرابر فشارخارجی، علاوه بر شور، وطن‌پرستی و حضور درتجمعات، بخش مهم دیگری نیز دارد، آن هم تاب‌آوری درونی جامعه است. یعنی مردمی که هم دلشان برای وطن می‌تپد، این را هم بلدباشند که درشرایط محدودیت و فشاراقتصادی، زندگیشان را مدیریت کنند بدون اینکه زیر فشار له شوند یا بشکنند.ما امروز درشبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها تقریباً هیچ گفت‌وگوی جدی و مسئولانه‌ای درباره‌ی این موضوع‌ها نمی‌بینیم:
– چه‌طور مصرف آب، برق، گاز ومواد غذایی را هوشمندانه‌تر کنیم؟– چه‌طور از دور ریختن نان، برنج ومواد قابل نگهداری جلوگیری کنیم؟– چه‌طور ذخیره‌ی حداقلی و هوشمند فراهم کنیم بی اینکه احتکار کنیم؟– چطور ذهنیت صرفه‌جویی=افتخار را در خانواده‌ها زنده کنیم، نه اینکه آن را مسخره کنیم یا با برچسب‌هایی مثل خِسَّت (خسیسی) لکه‌دارش کنیم؟در کشورهای دیگر(حتی اسپانیا که درحال فاصله گرفتن از سیاست‌های زورگویانه‌ی آمریکا است) صراحتاً از استقلال انرژی، کربن‌زدایی و حاکمیت ازطریق کاهش وابستگی حرف می‌زنند، اما گروهی از مسئولان ما انگارهنوز خجالت می‌کشند که به مردم بگویند دور ریختن غذا و هدردادن انرژی درشرایط جنگی و تحریمی، چیزی کمتراز خیانتِ نادانسته به مقاومت و کمک به دشمن نیست.ما نیاز داریم که غرورمان را به مصرفِ بی‌محابا گره نزنیم. نیاز داریم که صریح و بی‌پرده، درمدارس، درخانه‌ها و دررسانه‌ها، فنِ ماندن درشرایط سخت را تمرین کنیم. اگر یاد نگیریم که چطور با منابعِ محدود، عمرِ ایستادگیمان را طولانی کنیم، تمام آن شجاعت‌های زیرِصدایِ انفجار، در برابرِ واقعیتِ سردِ سفره‌ها، بی‌دفاع خواهد ماند.
پیشنهاد عملی و ساده:زمان آن رسیده که مسئولان فرهنگی، رسانه‌ی ملی، سخنرانانِ تجمعات، سرایندگانِ اشعارِ نوحه‌ها و مادرانِ خانواده‌ها، بدون ایجاد وحشت، یک کارزارِصادقانه و مستمر راه بیندازند بااین پیام مرکزی که «دفاع از وطن فقط در پای لانچر نیست؛ در آشپزخانه، در قبض برق و در یخچال خانه هم ادامه دارد»متن‌های کوتاه، داستان‌های واقعی از جنگ‌های گذشته ( ازمشروطیت گرفته تا جنگ‌های جهانی و خاطرات جنگ تحمیلی هشت ساله‌ی خودمان) آموزش‌هایِ عملی مدیریت مصرف، و تشویق به صرفه‌جوییِ شرافتمندانه باید به بخشی طبیعی، از گفتمانِ روزمره تبدیل شود. جامعه‌ای که بلد نباشد درروزهای سخت، دانه‌ی گندم و قطره‌ی سوخت را به چشمِ سلاح ببیند، پیش از آنکه درمیدانِ جنگ پیروز شود، در آشپزخانه‌ها، پمپ‌بنزین‌ها و نیروگاه‌های برقش، شکست خواهد خورد.اگر مردم را فقط برای احساسات قوی آماده کنیم ولی برای سختی‌های مادی و روزمره آماده نکنیم، در بلندمدت ممکن است همان شور شریف خیابان‌ها و تجمعات و حمایت مردمی دچار فرسودگی شود.تاب‌آوری واقعی، ترکیبی از غیرتِ ملی، عقلانیتِ مصرفی، و حس مسئولیتِ جمعی است.هرچند باید قبل از تهاجم اسفندماه این کار را می‌کردیم، اما هنوز هم فرصت هست که این بخش دوم را هم جدی بگیریم، بدون خجالت و بدون تعارف.قناعت در زمانه‌ی بحران، فقر نیست؛ حرفه‌ای‌گری است.دور نریختنِ چیزی که می‌تواند جانِ فردا را نجات دهد، خِسَّت نیست؛ شرف است.باید یاد بگیریم که نان، سوخت و آب، ذخایرِ استراتژیکِ قلعه‌ای هستند که ما نگهبانش هستیم.

دیدار با استاد در روزمعلم در محیط دانشگاه

سلام باتبریک روز معلم بشما

دیروز در مراسمی بهمین مناسبت در دانشگاه صداوسیما یکی از اساتید قدیمی که سالها ساکن فرانسه هست رادیدم

پرسیدم کی آمدی؟

گفت :دوروز قبل از جنگ چهل روزه باسختی آمدم.

پرسیدم نمی دانستی جنگ میشود؟

گفت چرا اتفاقا بهمین دلیل آمدم که در لحظات سخت کنار مردم باشم. بچه هایم وخانم نیامدند ولی من علیرغم فوت پدر و مادرم در سالها قبل احساس کردم مادر وطنم مرامیخواند.

در خلوت صحبت ها بسیار گریه کرد واز درد مردم وگرانیها وسط حضور شبانه آنها در این ۵۵شب گفت .

نقل کرد:

پریشب در تلویزیون فرانسه ژنرالی که رییس ستاد ارتش فرانسه و قبلا معاون ناتو بود گفت:

“سال ۲۰۲۶ سال پایان اقتدار سوپرپاوری آمریکا از ۱۹۱۹هست.واروپا بدنبال تشکیلات امنیتی مستقل خودش هست.

خبرنگار پرسید:

چرا به کمک آمریکا در جنگ با ایران نرفتید؟

گفت:

آمریکا بدون اطلاع اعضا ناتو حمله کرد و فکر میکرد مثل ونزوئلا ۴روزه ایران را تسلیم میکند، حالا که گیر کرده ازما گله میکند. برای اروپا دیگر آمریکا بعنوان چتر حمایت نظامی تمام شده است .

خبرنگار پرسید:

ترامپ میگه ایران تنگه هرمز را مین گذاری کرده ؟

ژنرال گفت:

خود آقای ترامپ میداند که آنچه آمریکا را زمین گیر کرده جنگ نامتقارن شبه چریکی است، یعنی ایرانیها مثل لشکر زنبورها فیل را زمین گیر کرده اند واین تجربه جهانی است که بزرگترین ارتش جهان در دام جنگ نامتقارن حرفی برای گفتن ندارد.

واقعا به این ملت واین آب و خاک ارادت دیگری پیداکرده بود.

29 آبان ماه روز جهانی کودک

روزجهانی کودک :
«کودک باید در فضایی سرشار از خوشبختی، محبت و تفاهم بزرگ شود».

روز جهانی کودک روزی است که برای تجلیل از کودکان به رسمیت شناخته شده‌است. این روز در کشورهای مختلف در تاریخ‌های مختلف جشن گرفته می‌شود.
۲۰ نوامبر از سوی سازمان ملل متحد روز جهانی کودک نامگذاری شده‌است گرچه روز کودکان در بسیاری از کشورهای جهان در اول ژوئن جشن گرفته می‌شود.
روز کودک در دومین یکشنبه ژوئن سال ۱۸۵۷ توسط دکتر شریف چارلز لئونارد، کشیش کلیسا در چلسی، ماساچوست آغاز شد: لئونارد یک سرویس ویژه برای فرزندان برگزار کرد. لئونارد این روز را روز گل رز را نام گذاشت، هرچند بعداً آن را یکشنبه گل نامید و سپس به نام روز کودکان نامگذاری شد.
روز کودکان برای اولین بار در سال ۱۹۲۰ با تعیین تاریخ ۲۳ آوریل توسط جمهوری ترکیه به‌طور رسمی تعطیل ملی اعلام شد. روز کودکان از سال ۱۹۲۰ به وسیله دولت و روزنامه‌های آن زمان که این روز را برای کودکان اعلام کرده‌است، در سراسر کشور جشن گرفته می‌شود. با این وجود تصمیم گرفته شد که برای تأیید و توجیه این جشن نیاز به تأیید رسمی است و اعلامیه رسمی در سال ۱۹۲۹ توسط بنیانگذار و رئیس‌جمهور جمهوری ترکیه، مصطفی کمال آتاترک تأسیس شد. روز جهانی حمایت از کودکان به عنوان روز کودک در ۱ ژوئن از سال ۱۹۵۰ در بسیاری از کشورها برگزار می‌شود. ۲۰ نوامبر از سوی سازمان ملل متحد روز جهانی کودک نامگذاری شده‌است. گرچه روز کودکان در بسیاری از کشورهای جهان (تقریباً ۵۰) در اول ژوئن جشن گرفته می‌شود ، روز جهانی کودک سالانه ۲۰ نوامبر برگزار می‌شود.اولین بار توسط پادشاهی انگلستان در سال ۱۹۵۴، برای تشویق همه کشورها برای ایجاد یک روز، برای ارتقا تبادل و تفاهم متقابل در بین کودکان و اقدام عملی به نفع و رفاه کودکان جهان اعلام شد.
در ۲۰ نوامبر ۱۹۵۹، سازمان ملل متحد بیانیه حقوق کودک را تصویب کرد.سازمان ملل متحد پیمان‌نامه حقوق کودک را در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۹ به تصویب رساند. در سپتامبر ۲۰۱۲، بان کی‌مون دبیرکل سازمان ملل متحد ابتکار عمل برای آموزش کودکان را رهبری کرد. با این هدفا که هر کودک بتواند در سال ۲۰۱۵ به مدرسه برود؛ و مهارتهای کسب شده در این مدارس بهبود یابد. روز جهانی کودکان فقط روزی برای جشن گرفتن کودکان به عنوان یک کودک نیست، بلکه فرصتی برای آگاهی‌بخشی به کسانی است که در سراسر جهان خشونت را در قالب سوءاستفاده، استثمار و تبعیض تجربه کرده‌اند. کودکان در بعضی از کشورها به عنوان کارگر مورد استفاده قرار می‌گیرند، غوطه‌ور در درگیری‌های مسلحانه هستند، زندگی در خیابان‌ها، اختلافات و تبعیض از جمله در مذهب، مسائل اقلیت یا معلولیت را تجربه می‌کنند.کودکان احساس می‌کنند اثرات جنگ به دلیل درگیری مسلحانه آواره شده و ممکن است دچار آسیب‌های جسمی و روانی شود.[روز ملی کودک فرصتی برای ایجاد تغییرات مثبت در نگرش جامعه نسبت به کودکان و تقویت تاب‌آوری آن‌ها از طریق افزایش حساسیت اجتماعی است.تخلفات زیر در اصطلاح «کودکان و درگیری‌های مسلحانه» شرح داده شده‌است: استخدام و استفاده نظامی از کودکان، کشتار / ضرب و شتم کودکان، آدم‌ربایی کودکان، حمله به مدارس / بیمارستان‌ها و اجازه ندادن دسترسی انسان دوستانه به کودکان. در حال حاضر، حدود ۱۵۳ میلیون کودک بین ۵ تا ۱۴ سال وجود دارند که مجبور به کار کودکان هستند.[سازمان بین‌المللی کار در سال ۱۹۹۹ ممنوعیت و از بین بردن بدترین اشکال کار کودکان از جمله برده داری، فحشا کودکان و پورنوگرافی کودکان را تصویب کرد. یونیسف اعلام داشته که فقط با اختصاص پنج دلار برای هر کودک می‌توان جان ۹۰ درصد از کودکانی را که سالانه می‌میرند، نجات داد و برای بهبود چشمگیر زندگی کودکان جهان سوم، کافی است که فقط مبلغ ۶ هفته بودجهٔ تسلیحاتی جهان هزینه شود. وظیفهٔ انجمن کمک به کودکان، یعنی یونیسف، مراقبت از کودکان و برآوردن نیازهای اولیهٔ آنان در سال‌های آغازین زندگی، و ترغیب و تشویق والدین به تعلیم فرزندان است. همچنین تلاش این انجمن برای کاهش بیماری، مرگ و میر در کودکان، و حمایت از آنان در هنگام جنگ و حوادث طبیعی و… است.