در کنار مردم سیستان و بلوچستان ایستاده ایم  

در کنار مردم سیستان و بلوچستان ایستاده‌ایم

«عزت، غیرت و ایستادگی در قلب گرم و مقاوم جنوب شرق»

در حالی که دشمن وحشی و بی‌رحم، با هدف تخریب زیرساخت‌ها و هدف قرار دادن تأسیسات حیاتی در شهرهای استراتژیک استان سیستان و بلوچستان، از جمله چابهار، کنارک، ایرانشهر و بمپور دست به تعرض زده است، لازم است همگان بدانند که این حملات نه تنها اراده مردم این دیار را نمی‌شکند، بلکه پیوند ملی ما را استوارتر می‌کند.

سواحل جنوبی و شهرهای جنوب شرق ایران، تنها نقاط جغرافیایی بر روی نقشه نیستند؛ بلکه دروازه‌های استقلال، امنیت و شکوه ایران زمین‌اند. حمله به زیرساخت‌های این مناطق، تلاشی برای متوقف کردن روند توسعه و عقب-انداختن پیشرفت این منطقه است، اما دشمن فراموش کرده است که تاریخ این منطقه، تاریخ مقاومت است و مردم سیستان و بلوچستان همواره سربازان پیشرو در مسیر دفاع از میهن بوده‌اند.

ما امروز با تمام وجود اعلام می‌کنیم که در کنار برادران و خواهران خود در چابهار، کنارک، ایرانشهر و بمپور ایستاده‌ایم. هر تخریبی که توسط دشمن صورت بگیرد، با همت ملی و اراده جهادی بازسازی خواهد شد و هر ضربه‌ای که به زیرساخت‌ها وارد شود، انگیزه‌ای بیشتر برای ساختن آینده‌ای قدرتمندتر خواهد بود.

این حملات، چهره واقعی دشمن را به عنوان یک موجود ترسو و متجاوز نشان داد که از رویارویی مستقیم می‌ترسد و به تخریب تأسیسات پناه می‌برد. اما پاسخ ما به این وحشی‌گری، اتحاد بیشتر، همبستگی عمیق‌تر و ایستادگی تا پیروزی نهایی است.

ای مردم عزیز و غیور سیستان و بلوچستان؛ شما تنها نیستید. تمام ملت ایران در این لحظات سخت، در کنار شماست. صدای ما، صدای حمایت شماست و دست‌های ما، در دست شماست تا با هم، زخم‌های این جنگ را التیام بخشیم و از خاک پاک این استان، پاسخی دندان‌شکن به متجاوران بدهیم.

پیروزی با صبوران و ایستادگان است. در کنار مردم سیستان و بلوچستان ایستاده‌ایم.

دفتر تولید محتوا – کافل

? Human rights advocates, is killing children a crime or not

مدعیان حقوق بشر، آیا کشتن کودکان جنایت هست یا نیست؟

در دنیایی که فریاد «حقوق بشر» در هر گوشه‌ای به گوش می‌رسد و سازمان‌های بین‌المللی با ادبیاتی پیچیده از «کرامت انسانی» سخن می‌گویند، یک اصل بدیهی و تغییرناپذیر وجود دارد: حق زندگی. این حق، ابتدایی‌ترین و مقدس‌ترین حق هر انسانی است و در رأس آن، کودکان قرار دارند؛ موجودات پاکی که نه سیاست می‌شناسند، نه مرز و نه کینه.

اما نگاهی به واقعیت‌های تلخ جهان امروز می‌اندازیم و با حقیقتی تکان‌دهنده روبرو می‌شویم: استانداردهای حقوق بشر، بسته به اینکه کودک در کجا زندگی می‌کند و چه پاسپورتی دارد، تغییر می‌کند.

ما شاهدیم که وقتی کودکی در نقاطی از جهان کشته می‌شود، دنیا به mourning (عزا) می‌نشیند، سازمان‌های حقوق بشری بیانیه‌های تند صادر می‌کنند و دادگاه‌های بین‌المللی به تکاپو می‌افتند. اما وقتی بمب‌ها بر سر خوابگاه‌های کودکان در غزه، یمن یا مناطق جنگ‌زده دیگر فرود می‌آیند، همان مدعیان حقوق بشر، سکوت می‌کنند یا بدتر از آن، این کشتار را تحت عنوان «دفاع مشروع» یا «تلفات جانبی» توجیه می‌کنند.

پرسش ما از شماست، ای مدعیان حقوق بشر:
آیا تعریف «جنایت» بر اساس جغرافیا تعیین می‌شود؟ آیا خون کودکی که زیر آوار خانه-اش دفن شده، رنگ متفاوتی با خون کودکی در کشورهای توسعه‌یافته دارد؟ اگر کشتن یک کودک در یک نقطه از جهان «جنایت جنگی» است، پس در نقطه دیگر چه نام دارد؟

وقتی یک کودک کشته می‌شود، تمام آینده‌ی یک نسل، تمام رویاهای ساده و تمام خنده‌های معصومانه در یک لحظه به خاک تبدیل می‌شود. در برابر جسد کوچک یک کودک، هیچ توجیه سیاسی، هیچ استراتژی نظامی و هیچ منافع ژئوپلیتیکی نمی‌تواند جایگزین کلمه «جنایت» شود.

حقوق بشر نباید ابزاری برای بازی‌های سیاسی و فشار بر مخالفان باشد. اگر قرار است حقوق بشر تنها برای «برخی از انسان‌ها» باشد، پس این مفهوم در حقیقت یک دروغ بزرگ است. عدالت یا برای همه است یا برای هیچ‌کس.

پس پاسخ دهید:
کشتن کودکان جنایت است یا نیست؟
اگر جنایت است، پس چرا سکوت می‌کنید؟ و اگر نیست، پس کلمه «بشر» را از عبارت «حقوق بشر» پاک کنید؛ چرا که شما تنها به حقوق «برخی بشر» باور دارید، نه همه آن‌ها.

سکوت در برابر کشتار کودکان، همدستی در جنایت است.