به گزارش روابط عمومی سازمان خیریه اسلامی بین‌المللی دفاع از حقوق کودکان (کافل)، ساعت ۱۵ روز یکشنبه ششم مهرماه ۱۴۰۵، در جریان سفر هیئت اعزامی این سازمان به شهرستان زرآباد، نشستی با حضور مسئول بهزیستی شهرستان با هدف بررسی راهکارهای اجرای فاز سوم طرح مراقبت از اوان کودکی برگزار شد.
این نشست که به مدت دو ساعت در محل استقرار تیم اعزامی کافل ادامه داشت، به بررسی ظرفیت‌های موجود، محدودیت‌های اجرایی و راهکارهای تقویت برنامه‌های حمایتی و آموزشی ویژه کودکان اختصاص یافت. حاضران همچنین درباره تغییرات ایجادشده در فرایند تعلیم و تربیت و ضرورت بازنگری در شیوه‌های سنتی آموزش به بحث و تبادل نظر پرداختند.
یکی از محورهای مهم این نشست، ضرورت فاصله گرفتن از الگوی نخبه‌گرایانه در آموزش و حرکت به‌سوی نظامی اثربخش، فراگیر و متناسب با استعدادها و توانمندی‌های متفاوت کودکان بود؛ رویکردی که بر شناسایی تفاوت‌های فردی، فراهم‌سازی فرصت‌های برابر یادگیری و توجه به نیازهای خاص هر کودک تأکید دارد.
تغییر نقش معلم؛ از انتقال دانش تا تسهیل فرایند یادگیری
سیدحمید طهایی، مدیرعامل سازمان خیریه کافل، با اشاره به تحولات فرایند تعلیم و تربیت و ضرورت بازنگری در شیوه‌های آموزشی، تأکید کرد: «در تغییرات ایجادشده در فرایند تعلیم و تربیت، نقش معلم از یاددهنده به تسهیلگر تعدیل یافته است.»
این رویکرد بر اهمیت فراهم‌کردن محیطی مناسب برای یادگیری، کشف استعدادها و تقویت توانمندی‌های فردی کودکان تأکید دارد؛ به‌گونه‌ای که آموزش صرفاً به انتقال اطلاعات محدود نماند و زمینه رشد همه‌جانبه کودکان با توانایی‌ها و نیازهای متفاوت فراهم شود.
در همین راستا، توجه به کودکان با نیازهای ویژه و حمایت از فرایند رشد، یادگیری و اجتماعی‌شدن آنان، مستلزم همکاری مستمر نهادهای حمایتی، مراکز آموزشی، خانواده‌ها و متخصصان حوزه کودک است.
توسعه حمایت‌ها؛ گامی در مسیر تحقق فرصت‌های برابر برای کودکان
بررسی ظرفیت‌های شهرستان زرآباد برای اجرای فاز سوم طرح مراقبت از اوان کودکی، فرصتی برای شناسایی نیازها و بررسی راهکارهای تقویت خدمات حمایتی در این حوزه فراهم کرد. تداوم تعامل میان سازمان کافل و نهادهای مسئول می‌تواند در شناسایی موانع، استفاده از ظرفیت‌های موجود و توسعه برنامه‌های متناسب با نیازهای کودکان نقش مؤثری داشته باشد.
حمایت از کودکان، به‌ویژه کودکانی که برای رشد و شکوفایی استعدادهای خود به خدمات و امکانات بیشتری نیاز دارند، نیازمند نگاهی فراگیر و مشارکتی است؛ نگاهی که تفاوت‌های فردی را به رسمیت بشناسد و امکان بهره‌مندی همه کودکان از فرصت‌های مناسب برای یادگیری، رشد و زندگی بهتر را فراهم کند.