-
ایران با کودکانش، زنده تر از همیشه خواهد بود.
آینده یک ملت، در کتابهای تاریخ یا در گزارشهای اقتصادی نوشته نمیشود؛ آینده یک ملت، در لبخند، چشمها و گروه های کوچک کودکانش رقم میخورد. وقتی از آینده ایران حرف میزنیم، در واقع از آیندهای حرف میزنیم که در گرو سلامت، رشد و شکوفایی نسلهای آینده است.
- چرا کودکان، قلب تپنده ایران هستند؟
کودکان تنها بخشی از جمعیت یک کشور نیستند؛ آنها بذرهای تمام آنچه قرار است در آینده ببینیم، هستند. هر کودک، یک پتانسیل بیپایان برای خلاقیت، علم، هنر و انسانیت است. اگر بخواهیم کشوری قدرتمند، باثبات و پیشرو داشته باشیم، باید بدانیم که این مسیر از میان اتاقهای بازی، مدارس و محیطهای امنی که کودکان در آن رشد میکنند، میگذرد.
- حقوق کودک؛ یک انتخاب نیست، یک ضرورت است
وقتی از «حقوق کودک» صحبت میکنیم، منظورمان صرفاً فراهم کردن غذا و سرپناه نیست. دفاع از حقوق کودکان، یعنی ایجاد بستری که در آن:
– حق آموزش با کیفیت تضمین شود تا ذهنها آزاد و جستجوگر رشد کنند.
– حق امنیت و سلامت محترم شمرده شود تا جسم و روان آنها در برابر سختیها مقاوم بماند.
– حق بیان و شنیده شدن فراهم باشد تا اعتمادبهنفس و هویت اجتماعی خود را بیابند.
– حق حفاظت در برابر خشونت و استثمار* به عنوان یک اصل غیرقابل مذاکره در جامعه تثبیت شود.
دفاع از حقوق کودکان، دفاع از عدالت است. وقتی ما از حقوق یک کودک دفاع میکنیم، در واقع در حال ساختن یک جامعه منصفتر برای همه هستیم.
- وظیفه ما چیست؟
ما به عنوان اعضای جامعه، والدین، مربیان و شهروندان، ناظران و حامیان این نسل هستیم. وظیفه ما تنها «مراقبت» نیست، بلکه «حمایت» است. حمایت از حق آنها برای رویاپردازی، حمایت از حق آنها برای بازی کردن و حمایت از آنها در برابر هرگونه نابرابری که مسیر رشدشان را مسدود میکند.
-
سخن پایانی
ایران، با تمام فراز و نشیبهای تاریخش، همواره با نیروی جوان و پویایش دوباره برخاسته است. اما این پویایی زمانی معنا پیدا میکند که کودک ایرانی، با آرامش خاطر و در سایه حقوقی محترم، به دنبال کشف جهان برود.
بیایید به یاد داشته باشیم: هر چقدر بیشتر برای حقوق کودکان بجنگیم و به آنها توجه کنیم، ایران نه تنها زنده، بلکه درخشانتر و پویاتر از هر زمان دیگری خواهد بود. زیرا ایران، با کودکانش زنده است.
به نظر شما، مهمترین قدم برای تضمین آینده کودکان ما چیست؟
نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
