ضرورت توجه به آموزش در مقطع ابتدایی از طریق بازی:
امروزه اهمیت راهبردی «آموزش از طریق بازی» در دوره ابتدایی در کشورهای پیشرو در زمینه آموزش عمومی مورد تاکید است؛ رویکردی که نهتنها با ویژگیهای رشدی کودکان این دوره کاملاً سازگار است، بلکه بر پایه یافتههای علمیِ روانشناسی تربیتی و علوم یادگیری، از مؤثرترین شیوههای آموزش عمیق، پایدار و انگیزهبخش به شمار میآید.کودک در فرایند بازی، صرفاً سرگرم نمیشود؛ بلکه در بستر فعالیتی پویا و معنادار، مهارتهای زبانی، شناختی، اجتماعی، هیجانی و حرکتی خود را توأمان پرورش میدهد. بازیِ هدفمند، زمینهای فراهم میکند تا دانشآموز با اشتیاق و بدون ترس از خطا، مفاهیم درسی را تجربه کند، بیازماید، تحلیل کند و به فهمی عمیقتر برسد. چنین رویکردی، یادگیری را از حفظمحوری و انفعال، به مشارکت، اکتشاف و خلاقیت سوق میدهد.از اینرو، انتظار میرود در سیاستگذاریهای آموزشی، برنامهریزی درسی، توانمندسازی معلمان و طراحی محیطهای یادگیری، جایگاه آموزش بازیمحور بهصورت جدی و نظاممند مورد توجه قرار گیرد. ایجاد فرصت برای بازیهای هدایتشده، نقشآفرینی، فعالیتهای حرکتی و بازیهای فکری میتواند به تقویت سواد پایه، حل مسئله، همکاری، خودتنظیمی و علاقه به مدرسه بینجامد؛ اموری که برای تربیت نسل آینده ضرورتی انکارناپذیر است.امید است با حمایت و راهبری سازمان، آموزش و پرورش کشور از ظرفیت ارزشمند بازی بهعنوان ابزاری علمی، تربیتی و اثرگذار بهرهمند شود و زمینهای فراهم آید تا مدرسه برای کودکان، همزمان محل یادگیری، رشد و نشاط باشد.
ارائه : مهرداد راهداری